Nóż Santoku wywodzi się z Kraju Kwitnącej Wiśni. Nóż Santoku to nóż japońskiego szefa kuchni i jest tak samo wszechstronny jak tradycyjny nóż szefa kuchni. Może być używany do wykonywania podstawowych czynności kuchennych takich jak krojenie, siekanie czy rozdrabnianie. Bez trudu możemy nim kroić mięso, ryby warzywa i owoce.
Nóż Santoku posiada cienkie ostrze pozwalające na precyzyjne wykonywanie zadań kuchennych. Nóż ten jest doskonale zbalansowany, możemy nim kroić bez trudu a praca nim daje wiele przyjemności. Niektóre modele Santoku posiadają wgłębienia (kulleny, grantony), takie rozwiązanie nie pozwala na przyklejanie się krojonych produktów do ostrza. Noże Santoku ze względu na swoją wszechstronność z roku na rok są coraz bardziej popularne i coraz częściej znajdują się w naszej kuchni.
Jest to azjatycki nóż szefa kuchni. Powstał w Japonii w latach 40tych XX wieku jako nóż wielu zastosowań, nóż uniwersalny. Santoku to nóż „trzech cnót” - nazwa ta odnosi się do zakresu składników z którymi nóż sobie poradzi czyli do krojenia warzyw, ryb i mięsa. Może to też oznaczać, że nadaje się do trzech podstawowych czynności kuchennych takich jak krojenie, siekanie i rozdrabnianie. Nóż Santoku zazwyczaj nie jest zbyt długi - ostrze najczęściej mieści się w przedziale 13-20 cm. Jest idealnie wyważony – posiada odpowiedni stosunek długości ostrza do długości rękojeści dzięki czemu jest doskonale zbalansowany a praca nim nie sprawia trudu i nie powoduje bólu dłoni, możemy nim pracować nawet kilka godzin bez większego wysiłku. Jest to zasługa zarówno budowy noża jak i ergonomii rękojeści z jakiej jest zbudowana (drewniana czy z tworzywa sztucznego).
Nóż Santoku jest nożem uniwersalnym, który może być używany w kuchni do siekania, krojenia oraz do krojenia w kostkę. Ostrze zapewnia maksymalną precyzję podczas wykonywania zadań kuchennych jak np. krojenie warzyw czy owoców na drobne kawałki, siekanie ziół, krojenie i porcjowanie mięsa, filetowanie i krojenie ryb. Noże te poradzą sobie nawet z twardymi produktami. Niektóre modele noży Santoku (podobnie zresztą jak noże szefa kuchni) mają po bokach na całej długości ostrza podłużne wyżłobienia/wgłębienia (kulleny, grantony). Takie rozwiązanie nie pozwala na przyklejanie się krojonych produktów do ostrza naszego noża. Noże Santoku posiadające kulleny, grantony są zazwyczaj droższe od tych gładkich lecz warto w taki nóż zainwestować ponieważ bardzo ułatwia pracę. Ze względu na różne długości noży Santoku (13-20 cm) każdy może dopasować do siebie odpowiednią wielkość (dla osoby niższej na pewno wygodniejszy będzie nóż z krótszym ostrzem).
Nóż Santoku (wywodzący się z Japonii) zazwyczaj jest krótszy od tradycyjnego noża szefa kuchni (nazywanego też francuskim). Długość ostrza najczęściej mieści się w przedziale 13 – 20 cm. Natomiast długość ostrza noża szefa kuchni najczęściej mieści się w przedziale 16 – 26 cm. Nóż Santoku jest też szerszy, ma prostą dolną krawędź (tnącą) i górną krawędź też prostą z charakterystycznym zaokrągleniem na końcu. Nóż szefa kuchni ma natomiast wypukłą dolną krawędź – ma brzusiec na ostrzu. Różnica w budowie ostrza powoduje, że inaczej się sieka i kroi każdym z tych noży. W przypadku noża szefa kuchni wykonuje się ruchy jakby ‘kołyszące’, natomiast nożem Santoku bardziej są to uderzenia jak tasakiem lub siekierą.
Nóż Santoku ze względu na swoje wszechstronne zastosowanie i łatwość posługiwania się nim może być używany zarówno przez początkujących amatorów gotowania jak i zaawansowanych kucharzy, szefów kuchni. Ze względu na swoją wszechstronność noże Santoku z roku na rok zyskują na popularności a za ich pomocą możemy przygotować przepyszne dania mięsne, wegetariańskie czy wegańskie. Nóż ten znajdzie zastosowanie podczas przygotowywania posiłków z kuchni azjatycka, francuskiej, śródziemnomorskiej czy typowo polskiej.
Specyficzna budowa noża Santoku pozwala na krojenie mięsa, ryb, warzyw, owoców czy nabiału nawet na drobne kawałki. Siekanie, krojenie, szatkowanie, rozdrabnianie - te wszystkie czynności możemy wykonywać bez trudu i wysiłku. Nożem Santoku kroimy bardziej pionowo za pomocą pojedynczych ruchów – tak jakby podczas posługiwania się tasakiem. Możemy stosować różne techniki krojenia - do siebie jak i od siebie, krojenie niskie i wysokie.